Negentien rijders zouden hier gaan uitmaken wie met die mooie trofeeën naar huis zouden gaan. De IKK Second is de opstap naar de First, het beste wat Nederland in indoorracing te bieden heeft. Toprijders in spe die hun weg naar boven vinden. Veel nationale toppers hebben hier hun roots. En daar zijn we trots op.

Tot ieders verrassing, en misschien nog wel het meest tot zijn eigen, pakte Michel Chehin de pole, op een tiende gevolgd door verrassing nr. 2 Paul van Lier en runner up Jeroen van Dorp.
Er werd van meet af aan stevig gereden, de WL had alle concentratie nodig. Negentien rijders is een aardig lint. De rijders kwamen de eerste bochten goed door, de wedstrijd was begonnen.

Michel hield het gewoon goed vol daar op die eerste plaats. Hij kreeg het niet cadeau, want Paul en Jeroen drongen aan. Deze hadden het echter ook weer met elkaar aan de stok, zodat Michel af en toe wat lucht kreeg.

Zwaargewicht rijder Laurens Hofman was nog zo'n prettige verrassing. Samen met ZG rijder Rick Debski en Malcolm Poppe vormde hij het volgende strijdende trio.

Het is lastig om te omschrijven hoe de race achter hen verliep. Het was gewoon een grote groep, waar om ieder meter gevochten werd en waar iedere plek na nagenoeg iedere bocht door een andere rijder bezet was. Twee ZG rijders bepaalden hier uiteindelijk het tempo, Kai W. Hummelinck en Jeroen Feenstra. Samen stormden ze op de finish af, naast elkaar doken ze erin, waarna Kai er met 1/10 verschil als winnaar uitkwam.
Opvallend dat alle rijders in dezelfde ronde bleven, met daarbij een bijzonder vermelding voor good old Henk Wagenaar Hummelinck, die reed als in zijn jonge jaren.

Race twee gaf een iets ander beeld. Het was ZG rijder Rick Debski die de race naar zich toe trok. Hij pakte de kop ten koste van Jeroen van Dorp. Deze gaf zich niet gewonnen en bleef counteren. Tevergeefs, want Rick hield de deur dicht.
Kai deed wat we van hem verwachtten. Deze Oldenzaal specialist reed naar vier op een tiende gevolgd door de derde verrassing, Frank Keers. Frank kent hier de weg ook goed, getuige zijn prachtige rijden in deze tweede race. Ten koste van Paul van Lier en Malcolm Poppe pakte hij als ZG rijder de vijfde plaats algemeen. Ik geef het je te doen.
Quincey Cecilia, Bart Agazzi en Jeroen Feenstra maakten de top tien vol.

Ik vermeldde al dat de 19 rijders in dezelfde rond finishten. Dan kun je wel nagaan dat de rijders aan elkaar gewaagd zijn. Je wint hier niet zomaar. Jongeling Kevin Kersten ondervond dit aan den lijve. Hij heeft het talent, maar moet nog wat harder worden. Hij had zijn dag niet echt, liet zich afbluffen. En dat kost plaatsen. Hij eindigde achter Henk op P12.

Twee rijders achter hem, Osman Akagunduz en Alex van Bedaf. Je ziet Osman met de race groeien. Aangemoedigd door zijn ouders wist hij van de geroutineerde Alex van Bedaf te winnen. En ook dat gaat niet zomaar.
Rookie Maciej Lewinski deed het boven verwachting goed. Na even wennen in race 1 kwam hij lekker in zijn ritme. De snelheid zat er goed in, zodat Maciej naar P16 reed, net voor de snelle Marco Kolk, Remco Vos en Martin Oost. Martin was ook voor het eerst aanwezig, moest duidelijk nog even wennen.

In de derde race kondigde een sensatie zich aan. Een zwaargewicht pakte de kop en liep licht weg. Wie?? Rick Debski. Hij ging datgene doen wat nog maar weinig zwaargewichten hem voor deden. Als zwaargewicht rijder winnen in het totaal klassement en dus ook het Zwaargewichtklassement. Twee eerste plaatsen voor hem na afloop van deze sterk gereden derde race.

De beide Jeroenen, Feenstra en van Dorp, hadden het erg met elkaar aan de stok. Feenstra is een felle, van Dorp wat rustiger. Een tikje hier, tikje daar, waarschuwing van WL Albert, maar uiteindelijk was het toch Jeroen Feenstra die als derde over de streep kwam. Achter Malcolm Poppe, die goed in het spoor was gebleven van Rick, maar nergens een vuist wist te maken. Rick was vandaag te sterk.

Paul van Lier, Michel Chehin en Laurens Hofman (ZG) vochten om de laatste plaats op het podium. Het was Michel die door zijn zesde plaats de derde plaats algemeen voor zich opeiste.
Een aantal bijzonderheden nog vermeld.
Kevin Kersten reed een knappe inhaalrace en kwam op P7 uit.
Ondanks zijn sterke optreden pakte Laurens net naast het podium, omdat Kai via P11 uiteindelijk genoeg punten had om derde te worden in de ZG categorie achter Rick en Jeroen.
Rookies Maciej en Martin hadden het ritme goed te pakken. Smaakt naar meer.

 

IKK First Division

Wat kun je nu anders zeggen over de First Division, dan dat hier de beste indoorrijders van Nederland rijden, de crème de la crème. Een uitdaging toch voor iedere rijder om in deze klasse uit te komen, er in te mogen deelnemen?
Als je hierin voorin meerijdt kun je dat echt overal. Zie een Dick Freebird, Jorg Aldenhuijsen, Tom Dielissen, Kevin den Ouden, Brian Kroon, Pim Speelman, Berend Dumas, Niels Mutser en ga zo nog meer even door. Allemaal jongens die in deze klasse de fijne kneepjes van karting hebben geleerd.

Een volgende die er aan zit te komen is Jorg van den Oever. Jorg is zo sterk geworden, zo zelfbewust ook, dat hij moeilijk te kloppen is. In mijn optiek de grote favoriet dit jaar.

Jorg toonde dat vandaag door de pole, snelste ronde, P1 in de races 1 en 2 en berekenend op 3 in de derde race.
Komen de andere rijders dan te kort? Nee zeker niet, dan doe je de jongens te kort. Maar op dit moment is het Jorg die in een flow zit en dat is het lastig van hem te winnen.
Nog zo'n topper, maar dan bij de ZG rijders, wordt Richard Breker. Zelfde laken een pak. Opbouwen van zelfvertrouwen, scoren waar dan ook.

Het was een prachtig schouwspel vandaag. Richard reed geweldig als ZG. Zwaarder dan de rest en sneller dan de meesten. Dat was hij vandaag. Via 2, 5 en 1 reed hij naar P2 algemeen en de overwinning in de ZG klasse. Richard voert dan ook trots de stand in het ZG tussenklassement aan.

Hij krijgt het niet cadeau, de strijd is dan ook nog lang niet beslist, want o.a. een Joey Palm en Joop van Grinsven liggen op de loer. Zitten op het vinkentouw zogezegd. Een strijd die naarmate het seizoen vordert alleen nog maar spannender zal worden.

Richard , Joey en nog een ZG topper Niels Snoeck reden als ZG rijders naar P2 ,3 en 4 in race 1. Daarbij een kleine mentale tik uitdelend aan de lichtere rijders. Echt een ZG baan dat Oldenzaal. Mooi.
Ook in deze klasse alle negentien rijders in de zelfde rond. En dat maak je niet vaak mee. Complimenten aan de jongens van Oldenzaal. Wat was het materiaal gewoonweg geweldig geprepareerd.

Voor de gelegenheid was Edgar Wurster naar Oldenzaal gekomen. We kennen hem als nagenoeg onverslaanbaar op deze baan. Mooi om uit de mond van Edgar te horen dat het niveau nog meer is toegenomen in de First. Edgar reed naar P5 in deze eerste race. Toch mooi. En dan doe je het goed als je Joop van Grinsven en Peter van Dijk voor weet te blijven.

Peter vindt zijn draai. Hij vecht zich steeds meet uit de gevarenzone voor de promotie-degradatie en is een vaste ZG waarde in de First aan het worden.

Een groep van vijf rijders was in de achtervolging op deze mannen. Dennis Aendekerk voerde de groep aan. Mede door het onderlinge gevecht wist hij de aansluiting net niet bij Peter te maken. De groep bestond verder uit Annelien Boutens, Paul Broekmeulen, Nick Kupers, Brian Kroon en Dylan van den Berg. Er werd serieus gestreden en van posities gewisseld. Dennis hield het hoofd koel en eindigde sterk op P8.
Dylan was voor de gelegenheid vanuit de Second overgekomen. Hij was niet van zichzelf overtuigd, maar ik ben van mening dat hij het hier maar eens moet laten zien. En dat deed hij overtuigend. Voor zijn vader en rookie in de First, Sverre Zielman reed hij naar P13 en dat is knap als je weet dat je ook nog sterke jongens als Willem en Johan Stienen, Dennis Ritzen en Rehuel Latuheru achter je weet te houden. Het was trouwens Rehuel's dag in het geheel niet. De baan was niet vriendelijk voor hem. De tegenstanders trouwens ook niet 

Dennis Aendekerk is een aanstormend talent. Dat talent etaleerde hij vooral in race 2 door naar die prachtige vierde plaats op te stomen. Hij volgde knap in het spoor van Edgar Wurster en Paul Broekmeulen. Paul had het licht gezien en draaide er toptijden uit. Hij moest het wel tegen de sublieme Jorg van den Oever afleggen, maar was duidelijk te sterk voor de rest.

Richard Breker en Joey Palm waren het niet eens wie nu de sterkste ZG rijder was. Een prestigestrijd werd hier uitgevochten. Richard was de gelukkiger rijder, of de betere zoals je wilt.
De jongemannen Brian Kroon en Nick Kupers deden wat je van hen mag verwachten, eindigen in de top tien. Net voor Joop van Grinsven, die ook vandaag de kop in de ZG niet kon pakken. Joop moet zich serieus zorgen gaan maken over de prolongatie van zijn titel. Joey en Richard zagen aan de poten van de troon.

Als je ziet dat op pechvogel Annelien Boutens na iedereen weer in dezelfde ronde eindigde kun je nagaan hoe dicht de rijders bij elkaar zaten. Iedereen had gewoon uitzicht op een plek in de top tien. En de tiende plaats werd veilig gesteld door Peter van Dijk.

Dylan deed het weer goed. Hij voerde het groep met Willen Stienen, Sverre Zielman en Niels Snoeck aan. Ronde na ronde, meter na meter wisselden de posities. De volle breedte van het asfalt werd benut. En dan sta ik bij de finish, zie ik ze het rechte stuk opkomen, met vieren naast en aan elkaar klevend. En dan duiken ze met vieren die laatste bocht in, rijden me bijna over de tenen (En die stonden toch echt naast de kerbstones in het gras) om er ook weer met vieren uit te komen gelukkig. Ik kreeg het eerlijk gezegd even benauwd.
Ben ik daar net op adem, komen er nog vier naast elkaar op de finish af. Slechts een enkele tiende scheidden Johan Stienen, Dennis Ritzen, Hakan Ihtyar en Rehuel Latuheru.

Het kon niet meer spannender. Race drie benaderde het echter wel. Ware het niet dat Richard Breker zo nodig roet in de spanning moest gooien. Hij was niet te houden en bouwde een voorsprong van maar liefst 9,5 sec. op. Daarmee zijn tweede plaats in het algemeen klassement en de winst in de ZG klasse veilig stellend.

Jorg en Paul vochten een teamstrijd uit. Paul wist het in zijn voordeel te beslechten, waarbij ik het vermoeden heb dat Jorg goed rekende en het zijn maatje gunde.
Nu was het Joop van Grinsven die van zich deed spreken. Vol naar plaats vier algemeen, wat hem de tweede plaats bij de ZG opleverde. Joop knokte en maakte de strijd in de ZG competitie toch weer spannend.

Dennis Aendekerk moet nog even aan de strijd en het verdedigen van plaatsen wennen. Binnen een 300 tal meters had hij zijn vijfde plaats ingeruild voor een elfde. Knap als dat je doel is, maar dat geloof ik niet. Dennis zat telkens aan de verkeerde kant en zag er dan weer twee of drie binnendoor voorbij komen. Goed leermoment, doe er je voordeel mee.

Johan Stienen reed zijn sterkste race van het seizoen tot nu toe. Sterk, geconcentreerd, werd de zevende plaats bezet. Hij zat midden in een groep van acht rijders. Een kleurig lint van op elkaars bumper racende mannen. Prachtig gezicht.
De laatste in deze groep was Joey Palm, die daardoor nog net de derde plaats in de ZG wist te pakken.