Maarten van der Laars was als koploper in de tussenstand NCC naar Oldenzaal gekomen, met op zijn hielen Ted Monfils en Eline Chehin. Iedereen was natuurlijk op voorhand benieuwd naar de strijd tussen deze drie toppers in spe.
Maarten en Ted wisten de verwachtingen waar te maken, terwijl Eline het erg moeilijk zou krijgen.

De Middelburgse trots, Lorenzo Stolk pakte in mooie stijl de pole en zou zich vervolgens van meet af aan met de kopposities bemoeien. Hij wilde vooral de pech in de voorgaande race uitpoetsen en dat zou lukken. Lorenzo pakte de eerste race van meet af aan de koppositie. Er kwam niemand aan. Hij snelde gewoon naar de finish en gaf zijn visitekaartje even af.
Achter hem waren het verrassend kartconsultancy teammaatjes Wouter Verhoeven en Angelina Weber die het Ted Monfils moeilijk maakten in de jacht op P2. Ted had het lastig maar wist ze net voor te blijven. Maarten echter moest in deze rijders zijn meerdere erkennen en kwam niet verder dan P5.

Achter Maarten vocht een groepje van vier om de plaatsen binnen de top tien. Jesse Smeets voerde de groep aan en wist Eline Chehin knap voor te blijven. Jesse had een tijdje op vijf gelegen, maar moest na een mooi gevecht zijn meerdere erkennen en Wouter en Angelina. Achter Eline waren het Giovanno van den Broek, Ido Golan en Tim Leloux die de top tien vol maakten.

Achter hen weer een groepje van vijf rijders die wat verder naar achteren lagen, maar er wel een heerlijk schouwspel van maakten. Demian Schep, Rodin Rooijakkers, Kyle Tannenbaum (zijn vuurdoop), de dekselse Josh van Logten en Floyd van Schie.

Voor race 2 werden de kaarten geschud, de messen geslepen. Het werd al vrij snel duidelijk dat het kampioenschap nog lang niet beslist is. Iedere race rijden weer andere rijders zich in beeld. Nu waren dat Maarten van der Laars en Angelina Weber. Ze pakten al snel Ted en Lorenzo en gingen vol de strijd met elkaar aan. Wat een vechtlust etaleerden deze twee jonge rijders. Angelina pakte de kop, leek naar de overwinning te gaan, maar maakte een klein foutje. Kun je je niet veroorloven bij Maarten, die dan ook meteen toesloeg en de overwinning binnenhaalde. Er zat een seconde tussen hen op de streep.

Ted had het aan de stok met Lorenzo en Wouter. Wat een show, wat een genot om hen zo te zien strijden. Wouter moest lossen in de laatste rondjes, Ted en Lorenzo stormden op de finish af, waarbij het verschil 0,4 sec. in het voordeel van Ted bedroeg. Deze vechtlust zou de doorslag geven in de eindstand.

Het zat Eline weer niet mee, ze werd voorbijgestoken door Tim Leloux en Ido Golan. De jongens sloten aan bij Jesse Smeets, die echter zijn plaats met succes verdedigde.
Achter hen was het Demian Schep die de gang er in had. Hij vocht zich langs Giovanno van den Broek en Kyle Tannenbaum en pakte P10.
Josh Rodin en Floyd sloten de rijen.

Race 3 zou de beslissing brengen. Na twee races lagen Lorenzo en Maarten op kop met 5 pnt, Ted en Angelina volgden met 6. Spannend!!! Ieder had uitzicht op de eindzege. En het werd spannend tot en met. Maarten deed wat hij moest doen, vol de aanval opzoeken. En dat bracht hem de overwinning in de derde race. Maar dan ben je nog afhankelijk van het resultaat van je tegenstanders. Ted realiseerde zich dat als geen ander. Hij vocht met Wouter om P2. Die vechtlust werd beloond. Ted pakte P2 en kwam daarmee net als Maarten op 7 punten uit. De onderlinge tijden moesten de beslissing brengen en vielen in het voordeel van Ted uit. Met een verschil van 25/100 pakte Ted de dagwinst. Wat strijdlust kan doen!!

Ook Maarten glunderde tot en met. Een knappe racedag bracht hem de leiding in de tussenstand na twee races.
De derde plaats op het podium werd pas in de laatste ronde beslist. Een ronde waarin Lorenzo die plaats naar zich toe trok ten koste van Wouter en Angelina. Een mooie top vijf was het resultaat.
Trotse ouders en begeleiders rond de baan zorgden voor die heerlijke entourage waarin het goed toeven is. Geen wanklank gehoord. Positiviteit ten top. Dank hiervoor.